دوره 17، شماره 2 - ( تابستان 405 1405 )
جلد 17 شماره 2 صفحات 57-44 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IUMS.FMD.REC.1402.121
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Khatibi A, Nouri N, Rokhtabnak F, Djalali Motlagh S, asgari G. Comparison of Three Different Doses of Intrathecal Isobaric Ropivacaine for Spinal Anesthesia in Elective Cesarean Section: A Randomized Clinical Trial. JAP 2026; 17 (2) :44-57
URL: http://jap.iums.ac.ir/article-1-5828-fa.html
URL: http://jap.iums.ac.ir/article-1-5828-fa.html
خطیبی علی، نوری نسرین، رختابناک فرانک، جلالی مطلق سودابه، عسگری غلامرضا. مقایسه سه دوز متفاوت روپیواکایین ایزوبار اینتراتکال برای بیهوشی اسپاینال در جراحی سزارین الکتیو: کارآزمایی بالینی تصادفی شده. بیهوشی و درد. 1405; 17 (2) :44-57
1- ، nouri.na@iums.ac.ir
چکیده: (2 مشاهده)
زمینه و هدف: بیحسی اسپاینال یکی از روشهای رایج و ایمن برای جراحی سزارین است.روپیواکائین با سمیت قلبی و عصبی کمتر و بلوک حسی و حرکتی مناسب نسبت به بوپیواکائین گزینه مناسبی برای بیحسی اسپاینال در سزارین محسوب میشود.هدف این مطالعه، مقایسه سه دوز متفاوت روپیواکایین ایزوبار (10، 12.5 و 15 میلیگرم) از نظر تغییرات همودینامیک و کیفیت بلوک در بیماران تحت جراحی سزارین بود.
روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور بر روی 104 زن باردار کاندید سزارین انتخابی در بیمارستان فیروزگرانجام شد. بیماران بهطور تصادفی درسه گروه دریافتکننده روپیواکائین ایزوبار با دوز 10، 12.5 و 15 میلیگرم قرار گرفتند. متغیرهای دموگرافیک، زمان رسیدن به حداکثر بلوک حسی و حرکتی و طول مدت بلوک، پارامترهای همودینامیک، بروز عوارض، شکست بلوک و میزان رضایت بیماران ثبت و تحلیل شدند.
یافتهها: بین سه گروه از نظر سن، قد و سایر ویژگیهای پایه تفاوت معناداری مشاهده نشد. بین سه گروه از نظر پارامترهای همودینامیک، زمان شروع و مدت بلوک حسی و حرکتی تفاوت معناداری مشاهده نشد (P>0.05). میزان بروزعوارض جانبی نیز بین گروهها اختلاف آماری معنادار نداشت. میزان شکست بلوک در گروه 15 میلی گرم روپیواکائین ایزوبار (۱۳٫۵٪) در مقایسه با گروههای 10میلیگرم (۲۳٪) و 12.5 میلیگرم (۱۷٫۵٪) کمتر بود.
نتیجهگیری: انتخاب دوز بهینه باید بر اساس تعادل بین اثربخشی بلوک و حداقل عوارض جانبی صورت گیرد. دوز 15 میلی گرم با نرخ کمتر شکست پروتکل می تواند دوز قابل قبولی برای بیهوشی اسپاینال در جراحی سزارین الکتیو باشد.
روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور بر روی 104 زن باردار کاندید سزارین انتخابی در بیمارستان فیروزگرانجام شد. بیماران بهطور تصادفی درسه گروه دریافتکننده روپیواکائین ایزوبار با دوز 10، 12.5 و 15 میلیگرم قرار گرفتند. متغیرهای دموگرافیک، زمان رسیدن به حداکثر بلوک حسی و حرکتی و طول مدت بلوک، پارامترهای همودینامیک، بروز عوارض، شکست بلوک و میزان رضایت بیماران ثبت و تحلیل شدند.
یافتهها: بین سه گروه از نظر سن، قد و سایر ویژگیهای پایه تفاوت معناداری مشاهده نشد. بین سه گروه از نظر پارامترهای همودینامیک، زمان شروع و مدت بلوک حسی و حرکتی تفاوت معناداری مشاهده نشد (P>0.05). میزان بروزعوارض جانبی نیز بین گروهها اختلاف آماری معنادار نداشت. میزان شکست بلوک در گروه 15 میلی گرم روپیواکائین ایزوبار (۱۳٫۵٪) در مقایسه با گروههای 10میلیگرم (۲۳٪) و 12.5 میلیگرم (۱۷٫۵٪) کمتر بود.
نتیجهگیری: انتخاب دوز بهینه باید بر اساس تعادل بین اثربخشی بلوک و حداقل عوارض جانبی صورت گیرد. دوز 15 میلی گرم با نرخ کمتر شکست پروتکل می تواند دوز قابل قبولی برای بیهوشی اسپاینال در جراحی سزارین الکتیو باشد.
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
بیهوشی زنان
دریافت: 1405/3/16 | پذیرش: 1405/4/8 | انتشار: 1405/5/10
دریافت: 1405/3/16 | پذیرش: 1405/4/8 | انتشار: 1405/5/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
