دوره 13، شماره 1 - ( بهار 1401 )                   جلد 13 شماره 1 صفحات 27-14 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.IUMS.REC.1399.1025

XML English Abstract Print


1- دانشگاه علوم پزشکی ایران. تهران، ایران
2- دانشگاه علوم پزشکی ایران. تهران، ایران ، habibi.m@iums.ac.ir
3- دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده:   (720 مشاهده)
زمینه و هدف: درد عارضه بسیار سختی است که توجه متخصصان سلامت روان بدان معطوف گشته است. این مطالعه با هدف پیش‌بینی مولفه‌های درد مزمن بر اساس سبک دلبستگی ناایمن، ذهنی‌سازی و الکسی‌تایمیا در بیماران مبتلا به درد اسکلتی- عضلانی در سال 1399 انجام شد.
روش بررسی: پژوهش از نوع توصیفی به روش همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به درد مزمن به ویژه دردهای اسکلتی-عضلانی، دردهای مفصلی، آرتروز در بازه زمانی فروردین تا مرداد 1399 بودند که به دو کلینیک یلدا بیمارستان امام خمینی و کلینیک آسا در شهر تهران مراجعه کردند. نمونه پژوهش شامل 232 نفر بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به پرسشنامههای درد مزمن، دلبستگی بزرگسال، ذهنی‌سازی و الکسی‌تایمیا پاسخ دادند. پس از گردآوری داده‌ها، تحلیل آن با استفاده از نسخه 22 نرم‌افزارهایSPSS انجام شد.
یافته‌ها: در همه موراد به جز دلبستگی ناایمن اضطرابی ارتباط معنی‌داری در سطح کمتر از 05/0 مشاهده گردید و بیشترین میزان تغییر‌پذیری توسط متغیرهای پیش بین برای ناتوانی درد مربوط به ذهنی‌‌سازی (25/0) و پس از آن الکسی‌تایمیا(09/0) و سپس ناایمن اجتنابی (04/0) بود. میزان ضریب تعیین برای شدت درد 40 درصد حاصل شده‌است که بیشترین تغییرپذیری مربوط به ذهنی‌سازی با 26/0 و سپس الکسی‌تایمیا با 12/0 و پس از آن ناایمن اجتنابی با 019/0 بود.
نتیجه‌گیری: سبک دلبستگی ناایمن، الکسی‌تایمیا و ذهنی‌سازی در پیشبینی مولفه‌های درد مزمن نقش قابل توجهی دارد که جهت اجرای سیاست‌گذاری و مداخلات لازم در حوزه درد مزمن توسط متخصصین می‌تواند امری سازنده و کارآمد تلقی شود.
متن کامل [PDF 338 kb]   (566 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مديريت درد مزمن
دریافت: 1400/6/27 | پذیرش: 1400/9/14 | انتشار: 1401/2/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.