Ethics code: IR.IUMS.FMD.REC.1398.526
Mohseni M, Farahmand Rad R, Karimi S, Entezari S R, Alimian M. Effect of chewing gum on the severity of nausea and vomiting after hysteroscopy; a double-blinded randomized clinical trial. JAP 2023; 14 (1) :104-111
URL:
http://jap.iums.ac.ir/article-1-5700-fa.html
محسنی مسعود، فرهمندراد رضا، کریمی سهیل، انتظاری سعیدرضا، علیمیان مهزاد. تاثیر جویدن آدامس بر شدت تهوع و استفراغ پس از هیستروسکوپی: یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسوکور. بیهوشی و درد. 1402; 14 (1) :104-111
URL: http://jap.iums.ac.ir/article-1-5700-fa.html
1- ، rezafarahmandrad957@gmail.com
چکیده: (847 مشاهده)
زمینه و هدف: تهوع و استفراغ بعد از عمل یکی از مهم ترین و آزار دهنده ترین عوارضی است که بعد از عمل مشاهده می شود. یکی از روش هایی که در برخی مطالعات ذکر شده جویدن آدامس است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر جویدن آدامس بر حالت تهوع و استفراغ بعد از هیستروسکوپی انجام شد.
مواد و روش ها: مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسوکور بود که بر روی 52 بیمار زن مراجعه کننده به بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران که تحت عمل جراحی هیستروسکوپی قرار گرفتند، انجام شد. بیماران به طور تصادفی در یکی از دو گروه آدامس های بی مزه یا اندانسترون 4 میلی گرم وریدی قرار گرفتند. سپس دو گروه از نظر شدت و میزان تهوع و استفراغ مقایسه شدند.
یافته ها: زمان از شروع درمان تا بهبود حالت تهوع و استفراغ در دو گروه ثبت شد. در گروه اندانسترون میانگین زمان 63/13دقیقه و گروه آدامس جویدن میانگین زمان 13/20دقیقه بود. اندانسترون تهوع و استفراغ بعد از عمل را سریعتر از جویدن آدامس کاهش داد. میانگین بهبود تهوع و استفراغ در گروه اندانسترون 23 مورد از 26 مورد بود که 3 مورد نیاز به درمان نجات بخش داشتند و در گروه آدامس از 26 مورد 22 مورد بهبودیافته و 4 مورد به درمان نجات بخش نیاز پیدا کردند. تفاوت معنی داری بین دو گروه وجود نداشت (685/0 = P).
نتیجه گیری: مقایسه آماری بین دو گروه اندانسترون و آدامس تفاوت معنی داری را در بهبود حالت تهوع و استفراغ بعد از هیسترکتومی نشان نداد، اما دوره زمانی درمان تا بهبود تهوع و استفراغ پس از هیسترکتومی در گروه اندانسترون سریعتر از گروه آدامس بود.
نوع مطالعه:
كاربردي |
موضوع مقاله:
بیهوشی زنان دریافت: 1401/11/7 | پذیرش: 1402/2/1 | انتشار: 1402/3/10