زمینه وهدف: بررسی و مدیریت درد یک
موضوع مهم در بخش ویژه میباشد. با این وجود، اسناد محدودی در مورد بررسی و کنترل
درد در بیماران غیرهوشیار وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر یک برنامه مدیریت
درد بر کنترل درد در بیماران با کاهش سطح هوشیاری بستری در بخشهای ویژه میباشد.
مواد و روشها: پژوهش حاضر یک کارآزمایی
بالینی دو گروهی قبل و بعد و بهصورت مرحله به مرحله است. در این مطالعه 50 بیمار
بستری در بخش مراقبتهای ویژه به روش نمونه گیری آسان انتخاب و بطور تصادفی در
دو گروه قرار گرفتند. برنامه مدیریت درد به مدت 48 ساعت یا تا زمانیکه سطح هوشیاری
بیمار (مقیاس گلاسکو کما) به بالاتر از 8 برسد، اجرا شد. برای گروه کنترل، اقدامات
روتین بخش انجام شد و برای گروه مورد، نمره شدت
درد آنها با استفاده از ابزار مقیاس درد غیر کلامی تعیین، و بعد براساس نمره محاسبه شده،
مسکن انتخابی (مورفین یا فنتانیل) برای آنها طبق برنامه انفوزیون شد. در هر دو
گروه با استفاده از ابزار مقیاس درد غیر کلامی، نمرات شدت درد، قبل و بعد از اقدام
درمانی ثبت شد. اطلاعات با نرمافزار 16spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
برای تجزیه و تحلیل دادهها، آزمونهای تی مستقل، مجذور کای و آنالیز متغییر با مشاهدات تکراری مورد استفاده
قرار گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین
نمره شدت درد در گروه کنترل به نسبت گروه آزمون بعد از مداخله، بعد از مرحله اول،
بیشتر بوده است و میانگین تغییر نمرات شدت درد در گروه آزمون با استفاده از آزمون
تی مستقل بطور معنی داری کمتر از گروه کنترل میباشد (0/4= P).
نتیجه گیری: یافته های این
مطالعه نشان داد که با بکارگیری برنامه مدیریت درد، میتوان درد اینگونه بیماران
را بطور مناسبی کنترل کرد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |