زمینه و هدف: استرس جراحی موجب انتقال یک سری پیامهای عصبی و هورمونی از محل آسیب به مراکز کنترل کننده شده که موجب واکنشهای فیزیولوژیکی میشود که اهم آن عبارتند از: تحریک آدرنرژیک و در نتیجه تغییرات هورمونی مانند افزایش نورآدرنالین، کورتیزول، هورمون رشد و کاهش انسولین و همچنین افزایش مقاومت به انسولین و اختلال در تنظیم قند خون به صورت هایپرگلیسمی به واسطه افزایش گلوکونئوژنز و کاهش مصرف گلوکز. در این مطالعه بیهوشی عمومی که از طریق بلوک سیگنالهای مغزی میتواند موجب کاهش واکنش به استرس جراحی و هایپرگلیسمی شود، با روش بیحسی اسپاینال در سطح پایین که در بلوک واکنشهای هورمونال و آدرنرژیک از طریق محیطی تاثیر دارد، مقایسه شده است .
مواد و روشها :این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی شده برروی دو گروه 30 نفره بیماران با هدف مقایسه بیهوشی عمومی با اسپاینال در کنترل واکنشهای سمپاتوآدرنرژیک از طریق اندازهگیری قند خون انجام شده است. در گروه اسپاینال بیماران تا سطح T12 بلوک شدند و در گروه بیهوشی عمومی با روش یکسان و داروهای مشابه تحت عمل جراحی فتق اینگویینال قرار گرفتند. بیماران دارای رتبه بندی فیزیکی ASA)) 1 و2 و فاقد سابقه بیماری یا مصرف داروهای موثر بر قندخون بوده و درحالی که ناشتا بودند تحت عمل جراحی قرار گرفتند . قند خون بیماران یک ساعت قبل از عمل و به فواصل 1 و 6 ساعت پس از عمل در حالی که تزریق وریدی یکسان داشتند بوسیله گلوکومتر اندازه گیری شد .
یافته ها: قند خون قبل از عمل تفاوت معنیداری در دو گروه شاهد (بیهوشی عمومی) و مورد (اسپاینال) نداشته است، ولی یک و شش ساعت بعد از عمل در گروه اسپاینال کاهش یافته است .
نتیجه گیری: بی حسی اسپاینال در مقایسه با بیهوشی عمومی توانایی بهتری در کنترل قند خون و شاید واکنشهای آدرنرژیک و متابولیک نسبت به استرس دارد و میتواند در صورت عدم ممنوعیت جایگزین خوبی برای بیهوشی عمومی خصوصاً در بیماران با مشکلات متابولیک باشد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |