دوره 6، شماره 2 - ( فصلنامه بیهوشی و درد 1394 )                   جلد 6 شماره 2 صفحات 16-25 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohseni M, Khatibi A, Emami A, Ghambari A, Karimi B, Ghajar A. Effects of premedication with hyoscine , atropine and placebo on hemodynamic stability and recovery time in patients treated with electroconvulsive therapy. JAP. 2016; 6 (2) :16-25
URL: http://jap.iums.ac.ir/article-1-5216-fa.html
محسنی مسعود، خطیبی علی، امامی آزاده، قنبری عاطفه، کریمی بهناز، قاجار علی. اثرات پیش درمانی با هیوسین، آتروپین و دارونما بر ثبات همودینامیک و زمان ریکاوری در بیماران تحت درمان الکتروشوک. بیهوشی و درد. 1394; 6 (2) :16-25

URL: http://jap.iums.ac.ir/article-1-5216-fa.html


1- ،استادیار بیهوشی و مراقبت های ویژه دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی ایران
2- ستادیار بیهوشی و مراقبت های ویژه دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی ایران ، alikhatibi2002@yahoo.com
3- استادیار بیهوشی و مراقبت های ویژه دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی ایران
4- استادیارروانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی ایران
5- دستیار بیهوشی و مراقبت های ویژه دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی ایران
چکیده:   (1165 مشاهده)

چکیده

زمینه و هدف: درمان بیماران مبتلا به اختلالات شدید روان­پزشکی به­کمک الکتروشوک و تحت بیهوشی عمومی منجر­به تحریک سیستم عصبی اتونوم و عوارض همودینامیک می­گردد. برخی صاحب­نظران معتقدند جهت به­حداقل رساندن این عوارض به­ویژه برادیکاردی یا آسیستول یکی از روش­ها پیشگیری به­کمک تجویز داروهای آنتی­کولینرژیک قبل از اعمال شوک می­باشد. این مطالعه با هدف  تعیین و مقایسه اثرات پیش درمانی با هیوسین، آتروپین و دارونما در بیماران تحت الکتروشوک بر ثبات همودینامیک، زمان ریکاوری و عوارض الکتروشوک انجام شد.

مواد و رو ش­ها: 60 نفر از بیماران کاندید درمان به­روش الکتروشوک  به­طور تصادفی به سه گروه تقسیم و تحت پیش درمانی با آتروپین یا هیوسین یا دارونما قرار گرفتند. روش بیهوشی در هر سه گروه یکسان بود و قبل و بعد از اعمال شوک الکتریکی ضربانات قلبی و فشارخون و بروز آریتمی در فواصل زمانی مشخص ثبت شد. عوارضی چون آژیتاسیون و ترشح بزاق و طول زمان لازم برای ریکاوری در آنها ثبت شد. و سه گروه از نظر این متغیرها مورد مقایسه قرار گرفتند.

یافته­ ها: تاکیکاردی پس از پیش درمانی در گروه­های دریافت کننده هیوسین و آتروپین به­طور معنی­داری از گروه دارونما بالاتر بود. که به­طور خاص گروه هیوسین در دو زمان بعد از پیش درمانی و بلافاصله بعد از شوک نسبت به گروه آتروپین تاکیکاردی بیشتری داشتند. فشارخون شریانی در سه گروه تفاوت معنی­داری نداشت. در هیچ گروهی برادیکاردی شدید یا آسیستول مشاهده نشد. ترشحات بزاقی در دو گروه دریافت کننده هیوسین و آتروپین کمتر از دارونما بود. این دو دارو تاثیر معنی­داری بر بروز آریتمی یا آژیتاسیون یا زمان لازم برای ریکاوری نداشتند.

نتیجه­ گیری: تجویز پیش دستانه آنتی­کولینرژیک­ها به­ویژه هیوسین بوتیل بروماید قبل از الکتروشوک ترشحات بزاقی را کاهش داده و تاثیری بر آژیتاسیون و زمان ریکاوری ندارد اما از طرف دیگر تاکی­ کاردی ناشی از اعمال شوک را تشدید می­کند بنابراین استفاده روتین از آنها قبل از اعمال الکتروشوک با هدف جلوگیری از برادیکاردی یا آسیستول احتمالی  توصیه نمی­شود.

متن کامل [PDF 473 kb]   (605 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: فارماکولوژی بیهوشی
دریافت: ۱۳۹۴/۲/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۴/۶/۲۲ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۰/۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به بیهوشی و درد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Anesthesiology and Pain

Designed & Developed by : Yektaweb