دوره 13، شماره 4 - ( زمستان 1401 )                   جلد 13 شماره 4 صفحات 94-83 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: SSRI. REC-2106-1081

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Farvardin F, Letafatkar A, Khaleghi M. Effectiveness of gait-retraining with auditory feedback on pain and lower body kinematics in injured recreational runners. JAP 2023; 13 (4) :83-94
URL: http://jap.iums.ac.ir/article-1-5668-fa.html
فروردین فلورا، لطافت کار امیر، خالقی مهدی. بررسی تاثیر و ماندگاری اثر افزودن بازخورد شنیداری به بازآموزی راه رفتن بر درد و کینماتیک اندام تحتانی دوندگان تفریحی آسیب دیده. بیهوشی و درد. 1401; 13 (4) :83-94

URL: http://jap.iums.ac.ir/article-1-5668-fa.html


1- دانشجوی دکتری، گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران ، flora.farvardin@yahoo.com
2- دانشیار گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
چکیده:   (224 مشاهده)
مقدمه و اهداف: مکانیسم غیرطبیعی لگن و زانو اغلب در دوندگان با آسیب های ناشی از دویدن مشاهده می‌شود. مطالعه حاضر به بررسی تأثیر بازخورد بیرونی کلامی بر درد و بیومکانیک حرکتی دوندگان تفریحی که آسیب‌های ناشی از دویدن دارند، پرداخته است.
مواد و روش ها: ۲۰ دونده‌ی تفریحی آسیب دیده زن و مرد در این تحقیق حضور داشتند. یک جلسه شامل پیش آزمون بود و در جلسه دوم پروتکل بازآموزی راه رفتن به همراه بازخورد شنیداری خارجی، در رابطه با هم‌ترازی لگن، در حین دویدن بر روی تردمیل به شرکت‌کنندگان ارایه شد. جلسه بعدی ۲۴ ساعت پس از جلسه اول به عنوان جلسه ماندگاری اثر بود و شرکت‌کنندگان می‌بایست بدون دریافت هرگونه باز خورد روی تردمیل بدوند. متغیرهای مورد بررسی شامل درد و حداکثر اداکشن و چرخش داخلی ران، افت جانبی لگن و حداکثر ابداکشن زانو بود. داده ها با استفاده از روش آماری واریانس یک طرفه آنوا تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: بهبود معناداری در فاکتور درد دیده شد (۰۰۱/۰p<). همچنین آزمودنی ها کاهش معناداری در حداکثر اداکشن و چرخش داخلی ران، افت جانبی لگن و حداکثر ابداکشن زانو را بین وضعیت پیش آزمون و بازآموزی گام برداری از خود نشان دادند (۰۳/۰p<). در ۲۴ ساعت پس از بازآموزی، بیشتر تغییرات کینماتیکی حفظ نشدند و آزمودنی ها بین جلسه پیش آزمون و ماندگاری اثر پیشرفت معناداری را از خود نشان ندادند، بجز فاکتور درد که بصورت معناداری بهبود حفظ شد (۰۴/۰p=). اگر چه تغییرات بین وضعیت بازآموزی گام برداری و ماندگاری اثر عموما از لحاظ آماری معنادار نبودند اما در پارامتر افت جانبی لگن بطور معناداری افزایش یافته بود (۰۳/۰p=).
نتیجه گیری: در مجموع بنظر می‌رسد، پروتکل بازآموزی گام برداری در ترکیب با بازخورد شنیداری خارجی در بهبود الگوی راه رفتن و کاهش درد بلافاصله پس از آموزش موثر بود. اما، یادگیری حرکتی رخ نداده بود زیرا این پیشرفت در جلسه ماندگاری اثر حفظ نشده بود. نتایج نشان می‌دهد، افزایش جلسات بازآموزی ممکن است در یادگیری حرکتی موثر باشد.
 
متن کامل [PDF 317 kb]   (96 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1401/5/22 | پذیرش: 1401/7/28 | انتشار: 1401/11/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به بیهوشی و درد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2023 CC BY-NC 4.0 | Anesthesiology and Pain

Designed & Developed by : Yektaweb