<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Anesthesiology and Pain</title>
<title_fa>بیهوشی و درد</title_fa>
<short_title>JAP</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://jap.iums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2228-6659</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2322-3324</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>000</journal_id_pii>
<journal_id_doi>000</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>000</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>000</journal_id_nlai>
<journal_id_science>000</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1405</year>
	<month>2</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2026</year>
	<month>5</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>17</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>مقایسه اثر بخشی طرحواره درمانی به شیوه گروهی و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی به شیوه گروهی بر پرخاشگری و بی ثباتی هیجانی و تاب آوری در بیماران دارای درد حاد در شهر همدان</title_fa>
	<title>Comparing the effectiveness of group schema therapy and group mindfulness-based cognitive therapy on aggression, emotional instability, and resilience in patients with acute pain in Hamedan city</title>
	<subject_fa>مدیریت درد حاد</subject_fa>
	<subject>Acute pain managment</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;div&gt;زمینه و هدف: بیماران مبتلا به درد حاد اغلب با چالش های روانی مانند پرخاشگری ، بی ثباتی هیجانی و کاهش تاب آوری مواجه هستند که می تواند کیفیت زندگی و روند درمان را مختل کند. هدف این مطالعه، مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی گروهی (ST) و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی گروهی (MBCT) بر پرخاشگری، بی&#8204;ثباتی هیجانی و تاب&#8204;آوری در بیماران دارای درد حاد در شهر همدان بود.&lt;/div&gt;

&lt;div&gt;روش بررسی: پژوهش حاضر آزمایشی، با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل بیماران 18 تا 50 ساله با درد حاد( ناشی از آسیب های ترومایی یا بیماری های حاد) مراجع کننده به بیمارستان های اموزشی همدان در سال 1404 بود. 90 نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی درسه گروه 30 نفره تقسیم شدند. گروه طرحواره درمانی (10جلسه 90 دقیقه ای) و گروه شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی (11جلسه 90 دقیقه ای) و گروه کنترل( بدون مداخله) بود. ابزارهای جمع&#8204;آوری داده عبارت از پرسشنامه پرخاشگری بارت و همکاران، پرسشنامه بی ثباتی هیجانی آیزنک و سی بیل، پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون بود. جهت تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چند متغیره و برای مقایسه زوجی گروه ها از آزمون سیداک توسط نرم افزار اماری spss نسخه 26 استفاده شد.&lt;/div&gt;

&lt;div&gt;نتایج: نتایج نشان داد هر دو مداخله گروهی اثرات معناداری بر کاهش پرخاشگری و بی ثباتی هیجانی و افزایش تاب آوری داشتند(p &lt; .05).با این حال طرحواره درمانی گروهی نسبت به شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی تاثیر بیشتری بر متغیر ها نشان داد.&lt;/div&gt;

&lt;div&gt;نتیجه گیری: طرحواره درمانی گروهی به عنوان رویکردی موثرتر می تواند در برنامه های توانبخشی بیماران با درد حاد در مراکز درمانی ایران ادغام شود.پیشنهاد می شود مطالعات طولی برای بررسی پایداری اثرات انجام گیرد.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</abstract_fa>
	<abstract>Background and Objective:
&lt;div&gt;Patients with acute pain often face psychological challenges such as aggression, emotional instability, and reduced resilience, which can disrupt the quality of life and the treatment process. The aim of this study was to compare the effectiveness of group schema therapy (ST) and group mindfulness-based cognitive therapy (MBCT) on aggression, emotional instability, and resilience in patients with acute pain in Hamedan.&lt;/div&gt;

&lt;div&gt;Methods:&lt;/div&gt;

&lt;div&gt;The present study was an experimental study with a pretest-posttest design with a control group. The statistical population included patients aged 18 to 50 years with acute pain caused by traumatic injuries and acute diseases who referred to Hamadan teaching hospitals in 1404. 90 people were selected by purposive sampling and randomly divided into three groups of 30 people. The schema therapy group (10) had 90-minute sessions, the mindfulness-based cognitive therapy group (11) had 90-minute sessions, and the control group (no intervention). Data collection tools included the Barrett et al. aggression questionnaire, the Eysenck and Sybil emotional instability questionnaire, and the Connor and Davidson resilience questionnaire. Multivariate analysis of covariance was used to analyze the data, and the Sidak test was used to compare the groups in pairs using SPSS statistical software version 26.&lt;/div&gt;

&lt;div&gt;Results:&lt;/div&gt;

&lt;div&gt;The results showed that both group interventions had significant effects on reducing aggression and emotional instability and increasing resilience (p&lt;05). However, group schema therapy showed a greater effect on the variables than mindfulness-based cognitive therapy.&lt;/div&gt;

&lt;div&gt;Conclusion:&lt;/div&gt;

&lt;div&gt;Group schema therapy can be integrated into rehabilitation programs for patients with acute pain in Iranian medical centers as a more effective approach. It is recommended that longitudinal studies be conducted to examine the sustainability of the effects.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</abstract>
	<keyword_fa>درد حاد, طرحواره درمانی, شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی, پرخاشگری, بی‌ثباتی هیجانی, تاب‌آوری</keyword_fa>
	<keyword>Acute pain, schema therapy, mindfulness-based cognitive therapy, aggression, emotional instability, resilience</keyword>
	<start_page>94</start_page>
	<end_page>107</end_page>
	<web_url>http://jap.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-924-3&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Nazanin</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rashed</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>نازنین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>راشد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>n20807273@gmail.com</email>
	<code>100319475328460020276</code>
	<orcid>009-0006-424-5746</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Master's degree, Department of Clinical Psychology, Arak Branch, Islamic Azad University, Arak, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه علمی روان شناسی بالینی، واحد اراک ، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Shayan</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Koushanfar</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شایان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کوشان فر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>shayankoushanfar.psy79@gmail.com</email>
	<code>100319475328460020277</code>
	<orcid>0009-0001-2901-6829</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Clinical Psychology, Ha.c, Islamic Azad University, Hamedan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه علمی روان شناسی بالینی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Parisa</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>aeini</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>پریسا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>آئینی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>parisa.aeini99@gmail.com</email>
	<code>100319475328460020278</code>
	<orcid>100319475328460020278</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Clinical Psychology, Ha.c, Islamic Azad University, Hamedan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه علمی روان شناسی بالینی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Kamand</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Monadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کمند</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>منادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>selbstsaber@gmail.com</email>
	<code>100319475328460020279</code>
	<orcid>100319475328460020279</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Master's degree, Department of General Psychology, Hamedan Branch, Islamic Azad University, Hamedan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه علمی روان شناسی عمومی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Yalda</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ebrahimi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>یلدا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ابراهیمی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ebrahimiyalda2022@gmail.com</email>
	<code>100319475328460020280</code>
	<orcid>100319475328460020280</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Clinical Psychology, Ha.c, Islamic Azad University, Hamedan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه علمی روان شناسی بالینی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
