fa اثر پروپوفول و اتومیدیت بر طول مدت تشنج و پاسخ های همودینامیک حین تشنج درمانی الکتریکی تخصصي Special پژوهشي Original &nbsp;زمینـه و هـدف: تشـنج درمانـی الکتریکـی ( درمانـی موجـب تغییـرات قابـل توجـه همودینامیکـی در بیمـار شـده ومدت زمان تشـنج متعاقب تشـنج درمانـی به عنـوان فاکتور مهـم موفقیت در درمـان بـا ایـن روش محسـوب می گـردد. پروپوفـول و اتومیدیت از داروهای شـایع در القای بیهوشـی در تشـنج درمانی هسـتند. ایـن مطالعه با هدف مقایسـه اثـر اتومیدیـت و پروپوفـول روی طـول مدت تشـنج وپارامترهـای همودینامیک در تشـنج درمانی انجام گرفته اسـت. سـال با کلاس 12-60 جلسـه) در محدوده سـنی 54 بیمار (27 مـواد و روش هـا: ایـن مطالعـه به صـورت یک کارآزمایـی بالینی دوسـوکور بر روی&nbsp; ماهـه صورت گرفـت. از همه بیماران و همراهـان درجه اول آنها جهت شـرکت در مطالعه 9) در یـک دوره ASAیـک و دو انجمـن بیهوشـی آمریـکا( میلی گـرم بـه ازای هرکیلوگرم) 2رضایـت گرفتـه شـد. اینداکشـن بیهوشـی جهـت تشـنج درمانی درجلسـه اول توسـط یکی از داروهـای پروپوفـول ( سـاعت بعد) توسـط داروی 48 میلی گرم به ازای هرکیلوگرم){سـرنگ شـماره دو}و درجلسـه دوم (با فاصله 0/2{سـرنگ شـماره یک}یا اتومیدیت ( مرحله یکبار قبل از تشـنج درمانی و سـپس در دقایق 4دیگر صورت گرفت. فشـارخون سیسـتولی، فشـارخون دیاسـتولی و ضربان قلب بیماران در&nbsp; SPSS بعـد از تشـنج اندازه گیـری و ثبـت گردیـد. طـول مدت تشـنج نیزدر هر بیمـار اندازه گیری و ثبت شـد. داده ها با اسـتفاده از نرم افزار 5 و 3 ،1 معنـی دار در نظر گرفته شـد. P value >0/05) وابسـته و رگرسـیون خطـی آنالیـز گردیدنـد و T-test و انجـام تسـت های توصیفـی و آزمـون تـی(&nbsp; 35/74 بود. میانگین طول مدت تشـنج در القای بیهوشـی بـا پروپوفول 35/9 &plusmn; 10/4 یافته هـا: میانگیـن سـنی افـراد شـرکت کننده در این مطالعـه ). میانگین فشـارخون سیسـتولی و دیاسـتولی و ضربان P =0/24 ثانیه بود که از نظر آماری اختلاف معنی داری نداشـت ( 35/14ثانیه و در اتومیدیت .)P=0/05 قلب در همه زمان های بعد از تشـنج در القای بیهوشـی با پروپوفول کمتر از اتومیدیت بود که از نظر آماری اختلاف معنی داری نداشـتند ( نتیجه گیـری: تفـاوت معنـی داری بیـن طـول مـدت تشـنج و تغییـرات همودینامیـک متعاقب تشـنج درمانـی، پـس از القا بیهوشـی بـا پروپوفول و اتومیدیـت وجـود ندارد. <p dir="LTR"></p> &nbsp;Aim and Background: Electroconvulsive therapy (ECT) is considered as the most effective treatment method for major depression and psychiatric disorders. Significant hemodynamic changes occur in patients treated with ECT and the duration of seizure after ECT is considered as an important factor in the success of this treatment method. This study aimed to compare the effect of etomidate and propofol on seizure duration and hemodynamic parameters in ECT. Methods and Materials: This study is a double blind clinical trial on 27 patients (54 patient sessions), aged 12-60 years with ASA class I-II. In the first patient session induction of anesthesia for ECT was applied by either propofol (2 mg/kg) or etomidate (0.2 mg/kg) and for the second patient session (with a time interval of 48 hours) the other drug was applied. Systolic blood pressure, diastolic blood pressure and heart rate were measured and recorded in four stages of ECT once before and then 1, 3 and 5 minutes after ECT. Seizure duration was measured in each session. Data analysis was applied by SPSS software and a P value <0.05 was considered significant. Findings: The mean age of participants in this study was 35.9 &plusmn; 10.4. The mean duration of seizure during propofol and etomidate anesthesia was 35.14 and 35.74 seconds, respectively (P = 0.240). Mean systolic and diastolic blood pressure and heart rate every time after seizure during propofol anaesthesia was less than etomidate (P =0.05). conclusions: There was no significant difference regarding seizure duration and hemodynamic changes subsequent to ECT, between propofol and etomidate anesthesia پروپوفول, اتومیدیت, تشنج درمانی الکتریکی, پارامترهای همودینامیک, طول مدت تشنج Propofol, Etomidate, Electroconvulsive therapy, Hemodynamic Parameters, Duration of Seizure 53 60 http://jap.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-267-3&slc_lang=fa&sid=1 Mehrdad Malekshoar مهرداد ملک شعار mdmalekshoar@yahoo.com 100319475328460014797 100319475328460014797 No Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبتهای ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Hashem Jarineshin هاشم جری نشین hjarineshin@yahoo.com 100319475328460014798 100319475328460014798 No Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبتهای ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Saeed kashani سعید کاشانی sdkashani486@gmail.com 100319475328460014799 100319475328460014799 No Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبتهای ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Fereydoon Fekrat فریدون فکرت fereydoonfekrat@yahoo.com 100319475328460014800 100319475328460014800 No Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبتهای ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Raziyeh Raz راضیه راز raziyehraz@gmail.com 100319475328460014801 100319475328460014801 No Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبتهای ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Majid Vatankhah مجید وطن خواه hormozgan91@yahoo.com 100319475328460014802 100319475328460014802 Yes Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبتهای ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران