زمینه و هدف: درد مزمن بهطور قابل توجهی کیفیت زندگی افراد را کاهش میدهد و با فشارهای روانی مانند استرس ادراکشده، ناامیدی و افکار خودکشی ارتباط دارد. درمانهای روانی مبتنی بر پذیرش و تعهد(ACT) به همراه طرحوارهدرمانی بهعنوان رویکردهای مؤثر در کاهش درد و بهبود سازگاری فرد معرفی شدهاند. هدف از پژوهش حاظر بررسی تأثیر درمان گروهی با الگوی تلفیقی پذیرش و تعهد(ACT) و طرحوارهدرمانی بر استرس ادراکشده، افکار خودکشی و ناامیدی در زنان مبتلا به درد مزمن در شهر تهران بود.
روش بررسی : پژوهش حاظر آزمایشی، با طرح پیش¬آزمون-پس¬آزمون با گروه گواه و همراه با مرحله پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش زنان مبتلا به درد مزمن شهر تهران در سال¬های 1404-1403 بودند. 60 نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی دردو گروه 30 نفره قرار گرفتند. افراد گروه¬ آزمایش طی 10جلسه مداخله 120 دقیقه ای به صورت هفته¬ای یک بار تحت مداخله قرار گرفتند. افراد گروه کنترل نیز مداخله¬ای دریافت نکردند. 3 ماه پس از اتمام مداخله مرحله پیگیری انجام گشت. جهت تحلیل داده¬ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر توسط نرم¬افزار آماری SPSS-26 استفاده شد.
یافته ها : یافتههای آماری نشان داد که مداخله تلفیقی ACT و طرحوارهدرمانی به طور معناداری در کاهش استرس ادراکشده و افکار خودکشی و افزایش امیدواری نسبت به گروه کنترل عمل کرده است(p < .05). اثرات بهصورت پایدار در پیگیری کوتاهمدت حفظ شد، هرچند اندازه اثرها بسته به شاخص اندازهگیری و زمان پیگیری متغیر بود.
نتیجهگیری: مداخله گروهی ACT بههمراه طرحوارهدرمانی بهعنوان رویکردی تلفیقی، میتواند بهبود قابل توجهی در فرایندهای روانشناختی و وضعیت بالینی افراد دارای درد مزمن ایجاد کند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
مديريت درد مزمن دریافت: 1404/9/8 | پذیرش: 1404/9/28 | انتشار: 1405/3/10