دوره 16، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 16 شماره 4 صفحات 77-65 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی، تبریز، ایران
2- دانشجوی پرستاری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی، تبریز، ایران
3- گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی نبی اکرم (ص)، تبریز، ایران ،hadiAkbarinejhad@yahoo.com
2- دانشجوی پرستاری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی، تبریز، ایران
3- گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی نبی اکرم (ص)، تبریز، ایران ،
چکیده: (198 مشاهده)
زمینه و هدف: سردرد مزمن علاوه بر مشکلات جسمانی، مسائل روانشناختی را تحت تأثیر قرار میدهد، از این رو در کنار مداخلات طبی، باید به مداخلات روانشناختی این گروه از افراد نیز پرداخته شود. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی با درمان راهحلمحور کوتاهمدت بر اضطراب درد و سلامت روانشناختی بیماران مبتلا به سردرد مزمن بود.
مواد و روشها: روش پژوهش، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را مردان مبتلا به سردرد مزمن شهر تبریز در سال 1403 تشکیل دادند. 45 نفر با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب، و بهصورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. گروههای آزمایشی، درمان مختص گروه خود را بهترتیب در 8 و 6 جلسه 5/1 ساعته دریافت کردند، اما گروه کنترل هیچ درمانی را دریافت کردند. تجزیه و تحلیل یافتهها از طریق آزمون تحلیل واریانس آمیخته با اندازهگیری مکرر انجام گرفت.
یافتهها: بین نمرات اضطراب درد و سلامت روانشناختی در گروههای آزمایش و کنترل در پیشآزمون تفاوت معنیداری وجود نداشت (05/0<P). هر دو درمان در مقایسه با گروه کنترل، اضطراب درد و سلامت روانشناختی بیماران مبتلا به سردرد مزمن را در پسآزمون بهترتیب کاهش و افزایش دادند (001/0>p). در مرحله پیگیری، اثر این دو درمان بر اضطراب درد و سلامت روانشناختی ماندگار بود (001/0>p). تأثیر این دو درمان بر اضطراب درد و سلامت روانشناختی در مراحل پسآزمون و پیگیری یکسان بود (05/0<p).
نتیجهگیری: براساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که این دو درمان موجب کاهش اضطراب درد و افزایش سلامت روانشناختی بیماران سردرد مزمن شدهاند.
مواد و روشها: روش پژوهش، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را مردان مبتلا به سردرد مزمن شهر تبریز در سال 1403 تشکیل دادند. 45 نفر با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب، و بهصورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. گروههای آزمایشی، درمان مختص گروه خود را بهترتیب در 8 و 6 جلسه 5/1 ساعته دریافت کردند، اما گروه کنترل هیچ درمانی را دریافت کردند. تجزیه و تحلیل یافتهها از طریق آزمون تحلیل واریانس آمیخته با اندازهگیری مکرر انجام گرفت.
یافتهها: بین نمرات اضطراب درد و سلامت روانشناختی در گروههای آزمایش و کنترل در پیشآزمون تفاوت معنیداری وجود نداشت (05/0<P). هر دو درمان در مقایسه با گروه کنترل، اضطراب درد و سلامت روانشناختی بیماران مبتلا به سردرد مزمن را در پسآزمون بهترتیب کاهش و افزایش دادند (001/0>p). در مرحله پیگیری، اثر این دو درمان بر اضطراب درد و سلامت روانشناختی ماندگار بود (001/0>p). تأثیر این دو درمان بر اضطراب درد و سلامت روانشناختی در مراحل پسآزمون و پیگیری یکسان بود (05/0<p).
نتیجهگیری: براساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که این دو درمان موجب کاهش اضطراب درد و افزایش سلامت روانشناختی بیماران سردرد مزمن شدهاند.
واژههای کلیدی: شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی، درمان راهحلمحور کوتاهمدت، اضطراب درد، سلامت روانشناختی، سردرد مزمن
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
مديريت درد مزمن
دریافت: 1404/8/19 | پذیرش: 1404/9/26 | انتشار: 1404/12/10
دریافت: 1404/8/19 | پذیرش: 1404/9/26 | انتشار: 1404/12/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |