دوره 16، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 16 شماره 4 صفحات 42-30 |
برگشت به فهرست نسخه ها
راضیه پسرکلو1 
، فاطمه پسرکلو2 ، رقیه پسرکلو2 ، سید مجتبی عقیلی3 
، فاطمه پسرکلو2 ، رقیه پسرکلو2 ، سید مجتبی عقیلی3
1- کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، گرگان، ایران ، pesaraklounazanin@gmail.com
2- کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، گرگان، ایران
3- گروه علمی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
2- کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، گرگان، ایران
3- گروه علمی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
چکیده: (152 مشاهده)
زمینه و هدف: درد شایعترین علت مراجعه بیماران به پزشک است. هدف از انجام این پژوهش مقایسه اثربخشی طرحوارهدرمانی و درمان مبتنی بر شفقت بر اضطراب سلامت و راهبردهای مقابله با درد بیماران مبتلا به میگرن بود.
مواد و روشها: این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون_پسآزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش بیماران مبتلا به سردرد میگرن مراجعه کننده به متخصص اعصاب و روان شهر گنبد کاووس در شش ماهه نخست سال 1403 بودند. تعداد 45 نفر به روش هدفمند انتخاب و از طریق گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). گروههای آزمایش تحت 8 جلسه 60 دقیقهای طرحوارهدرمانی و درمان مبتنی بر شفقت قرار گرفتند و در این مدت گروه گواه درمانی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش پرسشنامههای اضطراب سلامت سالکوسکی و همکاران (2002) و راهبردهای مقابله با درد روزنسشیل و کیف (1983) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره در نرمافزار SPSS نسخه 24 تحلیل شدند.
نتایج: یافتهها نشان داد که هر دو مداخله موجب کاهش اضطراب سلامت و افزایش راهبردهای مقابله با درد بیماران مبتلا به میگرن گردید (05/0>P). بین اثربخشی دو روش درمانی در این زمینه تفاوت معنیداری وجود داشت، به عبارتی طرحوارهدرمانی بر راهبردهای مقابله با درد و درمان مبتنی بر شفقت بر اضطراب سلامت مبتلا به میگرن اثربخشی بیشتری داشت (05/0>P).
نتیجهگیری: با توجه به یافتههای پژوهش میتوان از طرحوارهدرمانی و درمان مبتنی بر شفقت جهت بهبود اضطراب سلامت و افزایش راهبردهای سازگارانه مقابله با درد بیماران مبتلا به میگرن بهره گرفت.
مواد و روشها: این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون_پسآزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش بیماران مبتلا به سردرد میگرن مراجعه کننده به متخصص اعصاب و روان شهر گنبد کاووس در شش ماهه نخست سال 1403 بودند. تعداد 45 نفر به روش هدفمند انتخاب و از طریق گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). گروههای آزمایش تحت 8 جلسه 60 دقیقهای طرحوارهدرمانی و درمان مبتنی بر شفقت قرار گرفتند و در این مدت گروه گواه درمانی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش پرسشنامههای اضطراب سلامت سالکوسکی و همکاران (2002) و راهبردهای مقابله با درد روزنسشیل و کیف (1983) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره در نرمافزار SPSS نسخه 24 تحلیل شدند.
نتایج: یافتهها نشان داد که هر دو مداخله موجب کاهش اضطراب سلامت و افزایش راهبردهای مقابله با درد بیماران مبتلا به میگرن گردید (05/0>P). بین اثربخشی دو روش درمانی در این زمینه تفاوت معنیداری وجود داشت، به عبارتی طرحوارهدرمانی بر راهبردهای مقابله با درد و درمان مبتنی بر شفقت بر اضطراب سلامت مبتلا به میگرن اثربخشی بیشتری داشت (05/0>P).
نتیجهگیری: با توجه به یافتههای پژوهش میتوان از طرحوارهدرمانی و درمان مبتنی بر شفقت جهت بهبود اضطراب سلامت و افزایش راهبردهای سازگارانه مقابله با درد بیماران مبتلا به میگرن بهره گرفت.
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
مديريت درد مزمن
دریافت: 1404/8/7 | پذیرش: 1404/9/10 | انتشار: 1404/12/10
دریافت: 1404/8/7 | پذیرش: 1404/9/10 | انتشار: 1404/12/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |