دوره 16، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 16 شماره 4 صفحات 14-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه علوم تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ، hoosienashoury@yahoo.com
چکیده: (156 مشاهده)
زمینه و هدف: نرخ بازگشت به ورزش (RTS)[1] پس از بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACLR)[2] همچنان زیر بهینه است و معمولاً به دلیل نقصهای عملکردی پایدار و موانع روانی میباشد. واقعیت مجازی (VR)[3] یک روش نوین برای تقویت کنترل عصبی-عضلانی، مشارکت شناختی و پایبندی به توانبخشی ارائه میدهد. این تحقیق بهصورت سیستماتیک دادههای حاصل از کارآزماییهای تصادفی کنترلشده (RCT)[4] را ارزیابی کرده تا اثربخشی مقایسهای تمرینات VR را در مقایسه با روشهای سنتی توانبخشی بر روی عملکرد فیزیکی مفصل زانو، اعتماد به نفس و بازگشت موفق به ورزش پس از بازسازی ACLR تعیین کند.
مواد و روشها: یک جستجوی سیستماتیک در پایگاههای داده PubMed، Scopus، Web of Science، SPORTDiscus و Cochrane کارآزماییهای کنترلشده از سال 2015 تا آوریل 2024 انجام شد. مطالعات شامل RCTهایی بودند که توانبخشی مبتنی بر VR را با فیزیوتراپی متداول در ورزشکاران پس از ACLR مقایسه کردند. نتایج اولیه ارزیابیشده شامل عملکرد عملکردی (مانند آزمونهای پرش، تعادل)، نمرات گزارششده توسط بیمار (IKDC)[5] و نرخهای RTS بود. برای ارزیابی خطر سوگیری با ابزار Cochrane RoB 2 و کیفیت مقالات توسط مقیاس Pedro بررسی شد.
نتایج: شش مقاله RCT شامل 248 شرکتکننده معیارهای ورود را برآورده کردند. مداخلات VR از بازیهای کاملاً غوطهور تا بازخورد زیستی واقعیت افزوده متغیر بود، با پروتکلهایی که از 4 تا 12 هفته متغیر بودند. انجام متا-تحلیل به دلیل ناهمگونی بالینی ممکن نبود. یافتهها بهطور مداوم نشان دادند که گروههای VR بهبودهای قابل توجهی در کنترل وضعیت پویا آزمون تعادل (Star Excursion)، پرش با یک پا برای فاصله و نمرات IKDC در مقایسه با گروههای کنترل به دست آوردند. دو مطالعه نرخهای RTS بهطور قابل توجهی بالاتری و آمادگی روانی بیشتری برای بازگشت به ورزش در گروه VR در پیگیریهای 6 و 9 ماهه گزارش کردند.
نتیجهگیری: به نظر میرسد که توانبخشی مبتنی بر VR یک مکمل برتر برای فیزیوتراپی متداول در بهبود عملکرد عملکردی، نتایج گزارششده توسط بیمار و احتمالاً نرخهای RTS پس از ACLR باشد. مزایای آن احتمالاً از طریق تقویت کنترل عصبی-عضلانی، حس عمقی و مشارکت شناختی میانجیگری میشوند. تحقیقات RCT با کیفیت بالا و پروتکلهای استاندارد VR و پیگیریهای بلندمدت برای تثبیت این یافتهها ضروری است.
مواد و روشها: یک جستجوی سیستماتیک در پایگاههای داده PubMed، Scopus، Web of Science، SPORTDiscus و Cochrane کارآزماییهای کنترلشده از سال 2015 تا آوریل 2024 انجام شد. مطالعات شامل RCTهایی بودند که توانبخشی مبتنی بر VR را با فیزیوتراپی متداول در ورزشکاران پس از ACLR مقایسه کردند. نتایج اولیه ارزیابیشده شامل عملکرد عملکردی (مانند آزمونهای پرش، تعادل)، نمرات گزارششده توسط بیمار (IKDC)[5] و نرخهای RTS بود. برای ارزیابی خطر سوگیری با ابزار Cochrane RoB 2 و کیفیت مقالات توسط مقیاس Pedro بررسی شد.
نتایج: شش مقاله RCT شامل 248 شرکتکننده معیارهای ورود را برآورده کردند. مداخلات VR از بازیهای کاملاً غوطهور تا بازخورد زیستی واقعیت افزوده متغیر بود، با پروتکلهایی که از 4 تا 12 هفته متغیر بودند. انجام متا-تحلیل به دلیل ناهمگونی بالینی ممکن نبود. یافتهها بهطور مداوم نشان دادند که گروههای VR بهبودهای قابل توجهی در کنترل وضعیت پویا آزمون تعادل (Star Excursion)، پرش با یک پا برای فاصله و نمرات IKDC در مقایسه با گروههای کنترل به دست آوردند. دو مطالعه نرخهای RTS بهطور قابل توجهی بالاتری و آمادگی روانی بیشتری برای بازگشت به ورزش در گروه VR در پیگیریهای 6 و 9 ماهه گزارش کردند.
نتیجهگیری: به نظر میرسد که توانبخشی مبتنی بر VR یک مکمل برتر برای فیزیوتراپی متداول در بهبود عملکرد عملکردی، نتایج گزارششده توسط بیمار و احتمالاً نرخهای RTS پس از ACLR باشد. مزایای آن احتمالاً از طریق تقویت کنترل عصبی-عضلانی، حس عمقی و مشارکت شناختی میانجیگری میشوند. تحقیقات RCT با کیفیت بالا و پروتکلهای استاندارد VR و پیگیریهای بلندمدت برای تثبیت این یافتهها ضروری است.
نوع مطالعه: مروری |
موضوع مقاله:
مدیریت درد حاد
دریافت: 1404/7/27 | پذیرش: 1404/8/10 | انتشار: 1404/12/10
دریافت: 1404/7/27 | پذیرش: 1404/8/10 | انتشار: 1404/12/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |