دوره 13، شماره 4 - ( زمستان 1401 )
جلد 13 شماره 4 صفحات 110-95 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.M.REC.1400.0.25
1- دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان، دامغان، ایران
2- استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان، دامغان، ایران ،bagherpoor_ta@yahoo.com
3- استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان، دامغان، ایران
2- استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان، دامغان، ایران ،
3- استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان، دامغان، ایران
چکیده: (1993 مشاهده)
چکیده:
مقدمه: هدف از تحقیق حاضر مقایسه تاثیر تمرینات پیلاتس و ثبات مرکزی بر دیاستازیس رکتی،
درد، ناتوانی عملکردی و کیفیت زندگی مادران نخستزای مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی
میباشد.
روش مطالعه: تعداد 20 نفر از مادران نخستزا بین سنین 20 تا 30 سال بر اساس معیارهای ورود و
خروج از تحقیق وارد تحقیق شدند. در مرحله پیشآزمون، دیاستازیس رکتی، درد، ناتوانی عملکردی
و کیفیت زندگی آزمودنیها به ترتیب به وسیله دستگاه سونوگرافی، مقیاس بصری VAS، پرسشنامه
اوسوستری و پرسشنامه SF36 مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از آن آزمودنیهای گروههای تمرینی،
تمرینات مربوط به خود را به مدت 8 هفته به انجام رسانیدند. پس از پایان 8 هفته تمرینات، کلیه
متغیرهای تحقیق، یک بار دیگر و در مرحله پسآزمون مورد بررسی قرار گرفت. از روش تحلیل
واریانس دوراهه به منظور تجزیه و تحلیل آماری یافتههای پژوهش در سطح معنیداری 05/0p
استفاده شد.
نتایج: نتایج آزمون تحلیل واریانس دوراهه نشان داد که در هر دو گروه تمرینی، متغیرهای
دیاستازیس رکتی، درد، ناتوانی عملکردی و کیفیت زندگی آزمودنیها در پسآزمون نسبت به پیشآزمون
بهبود معنیداری پیدا کرده است(05/0≥p). همچنین نتایج آزمون تحلیل واریانس دوراهه نشان داد که
در مرحله پسآزمون، بین میانگین متغیرهای مورد بررسی در بین دو گروه تمرینی تفاوت معنیداری
وجود ندارد(05/0≤p).
بحث: تمرینات پیلاتس و ثبات مرکزی به دلیل تحریک انقباضات زیر بیشینه و مداوم و تصحیح
الگوهای حرکتی، از طریق فراخوانی و افزایش قدرت و هماهنگی عضلات راست شکمی و ثباتدهنده
مرکزی بدن، نقش قابل توجهی در بهبود دیاستازیس رکتی، درد، عملکرد و کیفیت زندگی مادران
نخستزای مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی دارند.
مقدمه: هدف از تحقیق حاضر مقایسه تاثیر تمرینات پیلاتس و ثبات مرکزی بر دیاستازیس رکتی،
درد، ناتوانی عملکردی و کیفیت زندگی مادران نخستزای مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی
میباشد.
روش مطالعه: تعداد 20 نفر از مادران نخستزا بین سنین 20 تا 30 سال بر اساس معیارهای ورود و
خروج از تحقیق وارد تحقیق شدند. در مرحله پیشآزمون، دیاستازیس رکتی، درد، ناتوانی عملکردی
و کیفیت زندگی آزمودنیها به ترتیب به وسیله دستگاه سونوگرافی، مقیاس بصری VAS، پرسشنامه
اوسوستری و پرسشنامه SF36 مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از آن آزمودنیهای گروههای تمرینی،
تمرینات مربوط به خود را به مدت 8 هفته به انجام رسانیدند. پس از پایان 8 هفته تمرینات، کلیه
متغیرهای تحقیق، یک بار دیگر و در مرحله پسآزمون مورد بررسی قرار گرفت. از روش تحلیل
واریانس دوراهه به منظور تجزیه و تحلیل آماری یافتههای پژوهش در سطح معنیداری 05/0p
استفاده شد.
نتایج: نتایج آزمون تحلیل واریانس دوراهه نشان داد که در هر دو گروه تمرینی، متغیرهای
دیاستازیس رکتی، درد، ناتوانی عملکردی و کیفیت زندگی آزمودنیها در پسآزمون نسبت به پیشآزمون
بهبود معنیداری پیدا کرده است(05/0≥p). همچنین نتایج آزمون تحلیل واریانس دوراهه نشان داد که
در مرحله پسآزمون، بین میانگین متغیرهای مورد بررسی در بین دو گروه تمرینی تفاوت معنیداری
وجود ندارد(05/0≤p).
بحث: تمرینات پیلاتس و ثبات مرکزی به دلیل تحریک انقباضات زیر بیشینه و مداوم و تصحیح
الگوهای حرکتی، از طریق فراخوانی و افزایش قدرت و هماهنگی عضلات راست شکمی و ثباتدهنده
مرکزی بدن، نقش قابل توجهی در بهبود دیاستازیس رکتی، درد، عملکرد و کیفیت زندگی مادران
نخستزای مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی دارند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |