هدف: سندروم درد پتلافمورال شایع­ترین اختلال زانو در زنان جوان است. اختلالات الگوهای حرکتی اندام تحتانی در طی فعالیت­های همراه با تحمل وزن میتواند به طور مستقیم روی درد ارجاعی تاثیرگزار باشد. هدف از این پژوهش تعیین تأثیر تمرینات فیدبکی والگوس زانو بر درد، گشتاور اکسنتریک ران، زاویه والگوس زانو و عملکرد در افراد دارای سندروم درد پتلافمورال بود.
        روش بررسی: 32 زن مبتلا به سندروم سندروم درد پتلافمورال با میانگین سن 18/6±6/22 سال انتخاب و به­صورت تصادفی در دو گروه کنترل (16=n) و تجربی (16=n) تقسیم­بندی شدند. قبل و پس از اجرای تمرینات، به منظور اندازه­گیری گشتاور اکسنتریک ران، درد و زاویه والگوس زانو به ترتیب از دستگاه داینامومتر ایزوکنتیک، مقیاس آزمون بصری(VAS)، دوربین فیلم­برداری و همچنین آزمون­های عملکردی اندام تحتانی استفاده شد. از آزمون­های آماری آنالیز واریانس اندازه­گیری مکرر، تی وابسته و مستقل برای تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد.
یافته­ها: بر اساس یافته­های این تحقیق، در گروه تجربی تغییرات معناداری در نسبت حداکثر گشتاور ابداکتور به اداکتور (001/0=p) و اکسترنال روتیتور به اینترنال روتیتور (001/0=p)، درد(001/0=p) و زاویه والگوس زانو (001/0=p) و عملکرد(001/0=p) مشاهده شد که نشان داد تمرینات کنترل والگوس زانو گشتاور اکسنتریک ران، درد، زاویه والگوس زانو و عملکرد را بهبود داد.
نتیجه­گیری: تحلیل نتایج این تحقیق نشان داد که تمرینات فیدبکی کنترل والگوس زانو تاثیرات سودمندی در افراد دارای سندروم درد پتلافمورال داشت؛ که منجر به تغییرات در متغیرهای بیومکانیکی مانند گشتاور اکسنتریک ران، متغیرهای عملکردی ، زاویه والگوس زانو و درد شد.

واژه‌های کلیدی: سندروم درد پتلافمورال، فیدبک، والگوس داینامیک زانو، درد، گشتاور اکسنتریک، عملکرد.

متن کامل [PDF 612 kb]   (1834 دریافت)